„Bo jo Cie kochom” to właściwie jedyny wielki przebój polsko-norweskiej formacji De Press. Piosenka została wydana w 1981 roku na albumie „Block to Block„. W sumie niespodziewany sukces, który odniosła kapela dzięki temu utworowi był sporym zaskoczeniem dla całego muzycznego światka.

Według mnie numer jest kapitalny, zwłaszcza muzycznie i wokalnie.


Piosenki możecie posłuchać poniżej:


De Press to polsko – norweska grupa muzyczna. Ich brzmienie określane jest jako mieszanka punk rocka z elementami folkloru góralskiego. W latach 1983-1989 formacja zawiesiła działalność. Obecny skład kapeli to: Andrzej Dziubek (Andrej Nebb), Ole Snortheim, Tomasz Fudala, Łukasz Gocal oraz Darek Budkiewicz.

Grupę w 1980 roku założył Dziubek wspólnie z Jørnem Kristensenem i perkusistą Olem Snortheimem. Rok później na rynku ukazał się ich debiutancki album zatytułowany „Block To Block”. Na płycie znalazły się kompozycje w języku angielskim, rosyjskim i gwarą góralską. Szokowały muzycznie, gdyż łączyły punk rocka z folklorem podhalański. Ciekawostką jest, że w Norwegii ogłoszono go najważniejszą płytą rockową XX wieku.

W 1982 roku, tylko w Norwegii na półki sklepów muzycznych trafił krążek „Produkt”, a rok później płyta „On The Other Side”, będąca zapisem zarejestrowanego rok wcześniej koncertu w Stoczni Gdańskiej. Po tym wydawnictwie zespół zawiesił działalność. W międzyczasie Dziubek założył formację Holy Toy, z którą nagrał płyty: „Warszawa”, „Lada-Nada”, „Yes & No” (1987), „Między dystansową Rakietę Do Celów Artystycznych” (1989), „Dokument” (1994). 

W 1990 roku reaktywowano De Press. Rok później w Norwegii ukazał się longplay „Bolszoj Trio”. Część piosenek trafiła na pierwszy polski longplay grupy – „3 Potocki” (1991). W 1992 roku opublikowany został krążek „Vodka Party”, a dwa lata później „Groj Skrzypko Groj”. W 1995 roku wydano krążek „Potargano Chałpa”, natomiast trzy lata później „Dwie tęsknoty”, jako składankę ich największych hitów.

W 2000 roku zespół wydał album „Śleboda” z czterema zupełnie nowymi utworami. Krążek promowany był maksi singlem „Kamaraci”. Rok później wydano krążek „Russian Party”, nagrany w stylistyce klezmerskiej z rosyjskimi inspiracjami.

Z okazji wizyty w Polsce Ojca Świętego formacja opublikowała płytę  „Cy bocycie Świnty Ojce” (2002), nagraną wyłącznie z polskimi artystami w gwarze orawskiej. Trzy lata później, w niemal hardcore’owym brzmieniu kapela wypuściła na rynek longplay „Rekyl”. 

Dyskografię zespołu uzupełniają płyty: Myśmy rebelianci” (2009), „Gromy i pyłki” (2010), „Amen” (2011) oraz „Sex spod Tater” (2013).

Na swoim koncie ma także współpracę między innymi z: Leszkiem Możdżerem, Zbigniewem Preisnerem i Piotrem Rubikiem („Tu es Petrus”, „Psałterz wrześniowy”). Jego dyskografia składa się z kilku płyt solowych: „Królowa Nocy” (2004), „Serwus Madonna” (2004), „Dziękuję za miłość” (2007), „Dziwny ten świat_opowieść Niemenem i Jeszcze bliżej” (2009), „Gdzieś-po-między” (2010), „Dom za miastem” (2011), „Z ust do ust” (2012), „Popołudniowe przejażdżki” (2015).

Przez wielu uznawany jest za artystę odważnego, który nie czuje lęku przed sięgnięciem do repertuaru Czesława Niemena czy Violetty Villas.

PODZIEL SIĘ
- Mazur z krwi i kości - odkrywca nowych niebanalnych kawałków - maniak list przebojów - bloger – www.obliczamuzyki.blog.onet.pl - amator piłki nożnej i biegania - początkujący polityk - do bólu uparty i dociekliwy - niespotykanie artystyczna dusza... towarzystwa - bywa rozważny i... romantyczny